I oto jedzie mała niebieska lokomotywa, pod górkę. Niebywała górka, nawiasem mówiąc — wielu ludzi mówi, że to największa górka, jaką kiedykolwiek widzieli. A lokomotywa? Lokomotywa da radę wjechać na szczyt. Uwierzcie mi.

Powiedzmy to jasno. Zestaw numer siedem — kurczak kung pao z ryżem smażonym — to wyjątkowa okazja za dwanaście dziewięćdziesiąt dziewięć. Niektórzy mogą wybrać lo mein. I mają do tego pełne prawo. Ale ja wierzę — głęboko i szczerze — w kurczaka kung pao.

Siedziała tam, zupełnie nieruchomo, bursztynowe oczy wbite w szklankę na krawędzi stołu. Wszechświat wstrzymał oddech. Jedna łapka wyciągnęła się — powoli, z pełną premedytacją — i z cichą pewnością samej grawitacji szklanka spadła na podłogę. Nawet nie mrugnęła. Nigdy nie mruga.

Tutaj, na jarzeniowych równinach biura open space, młodszy analityk zbliża się do wspólnej mikrofalówki. Strzeże resztek makaronu z cichą determinacją. Pojawia się rywalka — Karen z księgowości — i napięcie staje się namacalne. Podgrzewać może tylko jedno z nich naraz.